Pałac w Jaskulinie, czyli pałac z fortepianem - ZANIM ZNIKNIE - My

Jaskulin to niewielka wieś położona w województwie dolnośląskim kilka kilometrów od Wałbrzycha. Ze względu na otaczające je lasy oraz bliskość do Książa została zakupiona przez Hochbergów, którzy wybudowali tu swój pałac myśliwski. Kiedyś piękne wnętrza i otoczenie, dziś opuszczony, zarośnięty i zdewastowany pałac czeka na lepsze jutro, które może już nie nastąpić. Zwiedziliśmy pałac z fortepianem ZANIM ZNIKINIE…

Krótka historia pałacu

W 1785 roku wioskę Jaskulin zakupili Hochbergowie, którzy urzędowali w nieodległym zamku Książ. Chcieli tu stworzyć swój pałac myśliwski. Wszystko za sprawą otaczających wieś lasów. Tak też oto powstał pałac-dwór myśliwski Hochbergów, który swoja nazwę zachował do dziś. W przewodniku turystycznym z 1911 roku jako właściciela pałacu wskazano barona von Romberg. Na co dzień urzędował on w Berlinie, Jaskulin traktował jako dom wczasowy lub działkę. W posiadaniu rodziny pałac przetrwał do 1945 oku. Baron w czasie II wojny światowej wyjechał do Szwajcarii. Miało mieć to związek z tym, że nie zgadzał się z polityką Hitlera. Nie wiadomo dlaczego w pałacu w Jaskulinie pozostały jego żona i córka. W 1945 roku zginęły z rąk „wyzwoleńczej Armii Czerwonej”.

Po wojnie w 1946 roku w pałacu urządzono prewentorium dla dzieci zagrożonych gruźlicą. Na początku należało do kopalni „Thorez”, dopiero po kilku latach przeszło w ręce służby zdrowia. Prewentorium działało do 1965 roku. W kolejnym latach odbywały się tu tylko kolonie dla dzieci. Od 1969 roku w pałacu umiejscowiono Dom Pomocy Społecznej dla dzieci. Przez te wszystkie lata pałac był remontowany i modernizowany. Aktualnie pałac znajduje się w rękach prywatnych. Wygląda jakby chciano tu coś stworzyć, ale prace zostały porzucone. Pałac jest wypruty do granic możliwości.

Zwiedzanie?

Widząc wcześniej zdjęcia tego pałacu widzieliśmy tak naprawdę tylko salę z fortepianem. Wychodzi na to, że nie bez przyczyny. Tak zdewastowanego i wyprutego pałacu dawno nie widzieliśmy. Wiemy, że przeszedł dużo przemian zwłaszcza po wojnie, ale nie tego się spodziewaliśmy. Cały dawny blask po prostu zniknął. Także poza jedną salą jest to obraz nędzy i rozpaczy. Wszechobecne współczesne płytki działają na wyobraźnię (głównie w piwnicy).

Wielkie rozczarowanie i chyba pierwszy raz jakby ktoś zapytał czy warto tu przyjechać odpowiedziałabym, że nie warto. Sami podejścia do zwiedzania pałacu mieliśmy dwa. Raz wiosną, ale odpuściliśmy – pałac był tak zarośnięty, że nie chciało nam się przedzierać przez roślinność. Jesienią wejść do pałacu się da, ale nie da się zobaczyć go w całości i zrobić zdjęcia. Roślinność żyje tu własnym życiem. Bez drona ani rusz.

Szkoda tego miejsca. Zobaczyliśmy je ZANIM ZNIKNIE.